Ratusz Głównego Miasta
W gotyckich miastach ratusz byt najważniejszą, obok fary, budowlą. Symbolizował niezależność miasta i potęgę jego samorządu. Z wysoką wieżą, wyższą niekiedy od kościelnej dzwonnicy, pełnił ponadto funkcje strażniczo-obronne i penitencjarne. Gdański ratusz, należący do najwspanialszych budowli tego typu w Polsce, powstawał etapami od XIV stulecia. Nad gotycko-renesansową bryłą z ostrotukowymi oknami i wspaniałą ścianą kurtynową w elewacji wschodniej dominuje wysmukla wieża, na której w sezonie dziata punkt widokowy (10.00-18.00). Balansujący na XVl-wiecznym hetmie posąg króla Zygmunta Augusta (odrestaurowany po wojnie) jest pozłocony, do czego zużyto około 2,5 kg złota wysokiej próby.
Co godzina ratuszowy carillon wygrywa różne melodie. Doskonale widoczny na rogu ratusza zegar słoneczny z 1589 r. opatrzono napisem w języku łacińskim: ; "Cieniem są nasze dni". W wielu salach zachował i się oryginalny wystrój. Zachwyt zwiedzających wzbudza zwłaszcza Sala Czerwona, której wystrój jest najświetniejszym przykładem manieryzmu w Gdańsku. W ratuszowych wnętrzach można zobaczyć słynne meble gdańskie, zbiory historyczne, odtworzoną uliczkę Wolnego Miasta i bogaty zbiór gdańskich monet i medali. Na szczególną uwagę zasługuje obraz Apoteoza Gdańska, przedstawiający łączność Gdańska z Polską.